W XIV także XV w. faktyczną władzę powyżej wyspą sprawowały miasta hanzeatyckie, tudzież zwłaszcza kupcy z Lubeki, którzy przejęli zwierzchnictwo powyżej nią do wnętrza 1525 r. W 1578 r. trusia duński Frederik II odzyskał władzę powyżej wyspą. W 1645 r. wewnątrz czasie walk o władanie na Morzu Bałtyckim pośrodku Danią dodatkowo Szwecją, Bornholm został przejściowo poznany wskroś Szwedów, co usankcjonował pokój w środku Roskilde z 1658 r. Jednak wewnątrz tym samym roku na Bornholmie wybuchło insurekcja przeciwko panowaniu szwedzkiemu, którego przywódcami byli m.in. Jens Pedersen Kofoed (1628-1691), Paul Anker również Willum Clausen. Powstańcy odnieśli zwycięstwo, zabijając m.in. szwedzkiego komendanta wyspy Printzenskölda (1615-1658) plus wypędzając wojska szwedzkie. Powstanie zakończone zostało traktatem pokojowym wewnątrz Kopenhadze z 1660 r., dodatkowo przekazaniem wyspy Koronie Duńskiej, przeciwnie zaś na mieszkańców spłynęło sporo przywilejów królewskich. M.in. wyspiarze uzyskali uprzywilejowanie produkcji alkoholu, utworzono też istniejące do w dzisiejszych czasach w jednym rzędzie regularnej armii oddziały Obrony Bornholmskiej (duń. BornholmsVærn), złożone jeno z mieszkańców wyspy.
W XVII w. rozpoczęto wydobywanie surowców skalnych również węgla. Zyski ze sprzedaży tych towarów dodatkowo z rybołówstwa dawny początkiem rozwoju gospodarczego wyspy, przerywanego epidemiami także wojnami napoleońskimi. Wielu Bornholmczyków na wskroś długie lata pracowało jak marynarze, przywożąc przy skraj życia raczej znaczące kapitały, które inwestowali na ojczystej wyspie (oraz przywożąc egzotyczne pamiątki z całego świata). Kolejni królowie duńscy umacniali Bornholm poniżej względem militarnym - stanowił gorsza połowa ważną bazę morską na rzecz Danii. Król Christian V rozpoczął w środku 1684 r. budowę twierdzy morskiej na oddalonej o 18 km na brzask małej wysepce, nazwanej od momentu jego imienia Chritiansø - do współcześnie będącej przy jurysdykcją duńskiego Ministerstwa Obrony. Twierdza ta była w toku wojen napoleońskich bazą wypadową sił kaperskich przeciwko flocie angielskiej (Dania była sprzymierzona z Francją), została zlikwidowana rozkazem królewskim w środku 1855 r.
Po zakończeniu wojen, Bornholm zaczął się znowu rozpakować gospodarczo. W pierwszej połowie XIX w., kiedy zaczęło się rozpakować rolnictwo, i później zagranie spółdzielczy, powstały również pierwsze danie mleczarnie spółdzielcze /duń.: andelsmejerier/. W r.1866, otworzono stałe linie żeglugowe z Kopenhagą plus pobliskim Ystad wewnątrz Szwecji (żegluga była utrzymywana codziennie, z wykorzystaniem statków parowych). Przyczyniło sie to do rozwoju turystyki na Bornholmie, zwłaszcza po uruchomieniu stałego połączenia promowego z Sassnitz na niemieckiej wyspie Rugia, oraz później z Kołobrzegiem /wówczas niemiecki Kolberg/. W II poł. XIX w. dodatkowo na początku XX w. na wyspę przybyło wewnątrz celach zarobkowych kilkaset polskich rodzin (głównie z Galicji), które osiedliły się tutaj na stałe. Od 1823 r. do wnętrza Rønne funkcjonuje pierworodny duń. teatr amatorski.